Modele dryfują, kiedy piszą w repo na ślepo. Mapy strukturalne dają sesji punkty orientacyjne, zanim agent ruszy plik.
Aplikacje po agentach wyglądają na kompletne.
Auth, dane, płatności i deploy są wciąż kruche .
Po pierwszym użytkowniku często okazuje się, że demo to nie produkt. Prawda wychodzi przy pierwszej instalacji na innym OS, pierwszym Stripe webhook'u, pierwszym security review albo nowym koledze w zespole — to oni pokazują, czego żaden prompt nie wziął na siebie.
Aplikacja działa. Auth ma dwie role: admin i user — ale w prod chodzi siedem profili, których nikt nie zmapował. Tokeny żyją gdzie popadnie: czasem w localStorage, czasem w cookie HTTP-only, czasem w obu naraz. Pierwsza rzecz na audycie: nikt nie wie, kto ma dostęp do czego. Druga: kiedy ktoś wyleci z zespołu, klucze zostają.
Stripe działa. Dopóki nie przestanie. Webhook się wywala raz — nie ma retry, nie ma dead letter queue, nie ma alertu. Klient zauważa brakującą usługę szybciej niż system. Founder dowiaduje się z Discorda support, nie z dashboardu.
Mniej magii
Więcej pracy, którą da się obejrzeć .
Słownictwo żyje tylko wtedy, kiedy system zostaje inspekowalny: kontekst przed edycją, dowód po runie i powierzchnia release, która sama mówi, co nadal jest niepewne.
Każde generowanie kodu to szum. Pętla Marbles przerabia ten szum: małe pętle, kontrprzykłady i widoczna praca nierozwiązana.
Rzemieślnicza współpraca człowieka i AI. Rzemiosło jest w handoffie: ludzie trzymają scope, smak i decyzje nieodwracalne; agenci robią fieldwork z dowodem przyczepionym do pracy.
Większość sesji AI zostawia fragmenty.
Vibecrafted nadaje pracy współrzędne..
Bez planszy
Kontekst paruje.
Następna sesja może odziedziczyć diff, ale nie wie, po co. Repo ma zmiany; praca nie ma pamięci.
Retry staje się metodą.
Zielony build zaczyna wyglądać jak dowód. Sygnał jest, ale to nie wystarcza, żeby wiedzieć, czy produkt jest bezpieczny.
Done zostaje mgliste.
Artefakty zbierają się w komentarzach, branchach, notatkach i screenshotach. Kolejny agent widzi części, ale nie widzi kształtu.
Z planszą
Kontrakt jest widoczny.
Zakres, owner, dowód i następny ruch siedzą na tej samej powierzchni, zanim agent zacznie ciąć.
Ślad przeżywa sesję.
Raporty i artefakty zostają przy repo, więc następna sesja może iść od dowodu, a nie od nastroju.
Konwergencję da się obejrzeć.
Plansza nie ogłasza zwycięstwa. Pokazuje, co wylądowało, co się przesunęło i co nadal prosi o decyzję.
05 FAZY
06 OPERATORZY
01 PLANSZE
00 UTRACONY KONTEKST
Nie rewrite. Kadencja.
Każdy zapis broni się odczytem .
Jedenaście etapów na przemian Read i Write. Każdy zapis — implement, marbles, polarize — jest natychmiast falsyfikowany przez odczyt — review, audit, DoU. Marbles podnosi entropię, żeby zasypać szpary; Polarize ścina ją do jednej prawdy. Każdy etap biegnie swój odcinek i podaje pałeczkę sztafetową następnemu, więc nic nie wychodzi niesprawdzone.
Scaffold
read · mapa przed cięciem
Implement
write · agenci dowożą
Review
read · podważ zapis
Konwergencja
write · marbles ⬆ polarize ⬇
Release
write · wypuść dla obcych
%%{init: {
"theme": "base",
"themeVariables": {
"background": "#07111f",
"primaryColor": "#0c1626",
"primaryTextColor": "#f3efe7",
"primaryBorderColor": "#2d3b56",
"lineColor": "#d8894b",
"secondaryColor": "#101b2d",
"tertiaryColor": "#0d1728",
"fontFamily": "Inter, ui-sans-serif, system-ui, sans-serif",
"fontSize": "16px"
},
"flowchart": {
"curve": "basis",
"htmlLabels": true,
"nodeSpacing": 32,
"rankSpacing": 46,
"padding": 14
}
} }%%
flowchart LR
S["Scaffold · R"] --> I["Implement · W"]
I --> RV["Review · R"]
RV --> WF["Workflow · W"]
WF --> FU["Follow-up · R"]
FU --> MA{{"Marbles · W ⬆"}}
MA --> AU["Audit · R"]
AU --> PO{{"Polarize · W ⬇"}}
PO --> DU["DoU · R"]
DU --> HY["Hydrate · W"]
HY --> RE["Release · W"]
classDef read fill:#0d1728,stroke:#3b6ea5,color:#dbe7f3,stroke-width:1.3px;
classDef write fill:#1a1410,stroke:#d8894b,color:#ffd9bd,stroke-width:1.6px;
classDef core fill:#1a1110,stroke:#e2935a,color:#ffd9bd,stroke-width:2.4px;
class S,RV,FU,AU,DU read;
class I,WF,HY,RE write;
class MA,PO core;Jak działa pass .
Każdy workflow ma jedno zadanie. Przeczytać repo, zrobić cięcie, sprawdzić realną ścieżkę albo nazwać to, co nadal nie jest gotowe. Nazwy przychodzą później; dowód pierwszy.
Zainstaluj raz. Potem podaj pałeczkę .
$ curl -fsSL vibecrafted.io/install.sh | bash Jeden lokalny bootstrap. Instaluje komendy i otwiera prowadzony launcher. $ vibecrafted doctor Szybki health check, zanim agenci dotkną repo. $ vibecrafted init claude Pierwszy przelot kontekstowy realnym agentem w realnym repo. Repo dostaje wspólną powierzchnię .
Sesja może się skończyć, ale nie musi zniknąć. Operator jest agentem: prowadzi sztafetę, a każdy odcinek podaje pałeczkę następnemu zawodnikowi — następny agent dziedziczy raporty, decyzje i otwarte pytania, nie zimny prompt. Ty zostajesz founderem — scope, gust, trudne przejścia, czucie projektu — sam nigdy nie biegniesz odcinków.
- Stan ma miejsce. Artefakty żyją pod $VIBECRAFTED_ROOT/. Nie w pamięci taba, który akurat był otwarty.
- Runy zostawiają dowód. Każdy run agenta zostawia prompt, raport, metadane i decyzję, którą miał uzasadnić.
- Undone zostaje widoczne. DoU i marbles trzymają nierozwiązane kawałki na planszy, aż ktoś zdecyduje, co znaczą.
Zacznij od pierwszego użytecznego sygnału .
Sprawdź lokalną powierzchnię.
Zacznij od nudnego sygnału: czy launcher wie, gdzie jest, co ma zainstalowane i co wymaga uwagi?
$ vibecrafted doctor Niech agent najpierw przeczyta.
Init może wydobyć kształt repo, świeży kontekst i pierwsze ryzyka, zanim zacznie się jakakolwiek edycja.
$ vibecrafted init claude Wybierz tor pracy.
Workflow pomaga, gdy zadanie potrzebuje odrobiny ceremonii: obejrzeć powierzchnię, zbadać lukę, a potem wykonać cięcie.
$ vibecrafted workflow claude --prompt "Plan and implement <task>" Poszukaj tego, co jeszcze gryzie.
Marbles odpala małe pętle kontrprzykładów. Może znaleźć edge case, fałszywe założenie albo po prostu miejsce, które wymaga decyzji człowieka.
$ vibecrafted marbles codex --count 3 --depth 3 Nazwij niedomknięte miejsca.
DoU to moment, żeby przestać udawać. Pyta, czego brakuje w instalacji, docsach, runtime, zaufaniu i release.
$ vibecrafted dou claude --prompt "Audit launch readiness" Przygotuj handoff.
Release zbiera pracę na zewnątrz: artefakty, notatki deployu, docs i następny krok czytelny dla człowieka.
$ vibecrafted release codex --prompt "Prepare release steps" Co czytaliśmy, zanim zbudowaliśmy .
Framework konwergencji jest syntezą badań o handoffach agentów, gate'ach release i kontraktach runtime. Źródła poniżej — sprawdź przed adopcją.
Vibe hangover w terenie .
Parę notatek z terenu — z produktów budowanych z agentami i z naszych własnych torów release. Anonimowo, bo wzorzec mówi więcej niż nazwa.
Dwa checkouty, dwie prawdy.
Framework w upstreamie już naprawiliśmy, ale publiczny landing nadal pokazywał starą wersję installera. Każdy miał rację w swoim checkoutcie; użytkownik widział dryf.
FIELD NOTE · publiczny tor releaseRuntime się przeniósł. Docs nie.
Główny runtime naprawiliśmy. Helper script trzymał wczorajsze założenia o ścieżkach. Produkt działał, dopóki operator nie poszedł starym tropem.
FIELD NOTE · audyt powierzchni helperówWebhook, który nigdy nie spróbował drugi raz.
Checkout wyglądał zdrowo. Dopóki aktywacja nie weszła w fazę claim i webhook truth. Sprzedaż się wydarzyła; historia entitlementu nadal potrzebowała świadka.
ZAOBSERWOWANE · realny founder (zanonimizowane)Piątkowa migracja odpalona cztery razy.
Brak stagingu, brak smoke testów, brak rollbacku. Migracja zakleszcza się na lock table. Zgłoszenia od supportu rosną, a founder próbuje sobie przypomnieć, który tab odpalił komendę ostatni.
ZAOBSERWOWANE · raporty z terenu